Objectgerichte ademhaling meditatie bij Parkinson dystonie
De wetenschappelijke ervaringen met Objectgerichte ademhaling meditatie bij de ziekte van Parkinson zijn beperkt.
Objectgerichte meditatie is gericht op (de beschouwing van) een object of een figuur, bijvoorbeeld (een) god, een kaarsvlam, de ademhaling, of elementen uit de natuur.
Objectgerichte meditatie bestaat uit het richten van de aandacht op één punt. Na enige oefening wordt ontdekt dat de aandacht niet meer zo snel wordt afgeleid door impulsen van buitenaf. Dit wordt het éénpuntig maken van de aandacht genoemd. Na het éénpuntig worden van de aandacht is de bedoeling dat de aandacht geheel ontspant en dat objectvrije meditatie ontstaat. Objectgerichte meditatie wordt in het Westen ook wel concentratie of contemplatie genoemd.
Anapanasati is een zeer vaak beoefende vorm van meditatie in het Boeddhisme, die verwijst naar het mediteren op de ademhaling, of het aandachtig beschouwen van de in- en uitademing.
Aandacht is het cognitief proces van zich selectief richten op één aspect van de omgeving, terwijl ander aspecten worden genegeerd. Aandacht wordt soms ook opgevat als het toekennen van verwerkingscapaciteit. Het is verwant aan begrippen als: alertheid, concentratie en selectief verwerken van informatie.
Volgens yogi van Lysebeth is de middenrifademhaling de minst vermoeiende, optimale manier om rustig te ademen.[1] De middenrifspier is de krachtigste ademhalingsspier van het lichaam en kan bij de inademing acht tot twaalf centimeter zakken.
De oefening van de middenrifademhaling volgens yogi André van Lysebeth wordt hier beschreven. De ribben mogen niet bewegen en de rug moet ontspannen blijven. Wanneer de ribben wel meebewegen, raadt yogi André Van Lysebeth zelfs aan, een riem om de borstkas te spannen op het moment dat het lichaam volledig uitgeademd is, zodat de middenrifademhaling op een juiste manier geoefend kan worden.
Soms zouden rugklachten ontstaan bij het oefenen van vooral de buikademhaling. Om dit tegen te gaan wordt aangeraden de oefening op de rug te doen, waardoor de buikspieren ontspannen en de rug recht blijft. Hierdoor zou de rug nadien ook recht blijven bij het zitten of staan. De rugklachten zouden volgens Aalten ontstaan door een onjuiste uitvoering van de buikademhalingsoefeningen, waarbij de rug hol trekt bij het inademen, terwijl bij een goed uitgevoerde buikademhaling de hele onderkant van het lichaam uitzet en niet alleen de buik.
Bij sommige oosterse bewegingskunsten en meditatie, zoals (Chi Kung, Tai chi en yoga) is de middenrifademhaling een essentieel onderdeel van de training. De combinatie van middenrif- en borstademhaling wordt verder op een bewuste manier toegepast in zang en muziek. Hier wordt het ademsteun genoemd. In yoga wordt de middenrifademhaling geoefend, vanwege het ontspannende effect.
Oefeningen
Zorg voor een rustige ruimte, zonder zaken die uw aandacht kunnen afleiden.
Richt uw aandacht op de in- en uitademing, haal bewust adem.
Zorg voor een middenrifademhaling, de ribben mogen niet bewegen en de rug moet ontspannen blijven.
Bij een rustige inademing spannen uw spieren zich samen, bij de uitademing ontspant u denkbeeldig de spieren. In het begin kunt u zich het beste concentreren op uw benen. Het effect van deze oefeningen kan enige tijd duren.
Toevoeging
De eerste meditatieoefening: Anapanasati - Aandacht op de inademing en op de uitademing.
‘Meditatie’ betekent volledige absorptie door een onderwerp. Dit houdt in dat de aandacht zich concentreert doordat u zich niet laat afleiden door voorbijkomende gedachten en emoties. Het onderwerp van deze meditatieoefening is de inademing en de uitademing.
Zodra u een gedachte of emotie opmerkt, besef dan dat álle voorbijkomende gedachten en emoties van nature leeg zijn en dat u eigenlijk niet in meditatie bent, en richt uw aandacht direct weer op de ademhaling.
Anapanasati - de oefening:
Sluit uw ogen tijdens de oefening om afleiding te minimaliseren.
Adem volledig in. Vul de longen compleet - voel de buik uitzetten, de borst uitzetten, de schouders rijzen -
en adem alles uit. Herhaal dit nog twee maal.
Volg de natuurlijke ademhaling. Forceer niets, vertrouw erop dat het lichaam altijd de juiste cadans van ademen heeft.
1. Concentreer uw aandacht op de inademing.
Volg de inademing op z’n natuurlijke weg,
van even buiten de neus tot diep in de longen.
Ga mee van buiten naar binnen.
2. Concentreer uw aandacht op de uitademing.
Volg de uitademing op z’n natuurlijke weg,
van diep in de longen tot even buiten de neus.
Ga mee van binnen naar buiten.
Word u bewust van de kleine pauze tussen de uitademing en de volgende
inademing en blijf daar tijdens die pauze met uw concentratie om dit goed op u in te laten werken.
Herhaal hetgeen hiervoor is geschreven en ga door met deze oefening voor 15 à 30 minuten. Aan het einde van de oefening ademt u weer drie maal volledig in en uit, en komt u langzaam uit uw meditatie.
Aandere vorm van meditatie, mindfulness
Meditatie beïnvloedt hersenen
Bron : http://www.gezondheid.be/index.cfm?fuseaction=art&art_id=8543
Uit een nieuwe studie in Psychiatry Research (januari 2011) blijkt dat meditatie en mindfulness ervoor zorgt dat mensen minder angst en stress ervaren, beter kunnen leren en een beter geheugen krijgen. Zestien proefpersonen namen acht weken lang deel aan een meditatieprogramma.
De proefpersonen mediteerden elke dag een half uurtje. Voor en na het experiment werd een hersenscan gemaakt. Na het meditatieprogramma hadden de proefpersonen een veel grotere dichtheid grijze stof in de hippocampus. Dit deel van de hersenen is o.m. verantwoordelijk voor het leren en onthouden. De dichtheid in de amygdala – een deel van de hersenen dat verantwoordelijk is voor angst en stress – nam daarentegen af.
---------------------------------------//-------------------------------------------
Bron : http://www.wetenschap24.nl/video/bekijk/het-geheime-leven-van-het-brein.htm
Lange tijd heerste de opvatting dat in het brein in rust niets noemenswaardigs doet. Maar niets is minder waar. Het brein is altijd actief, ook als je aan het dagdromen bent, slapend in bed ligt of onder narcose bent.
Die voortdurende achtergrondactiviteit blijkt plaats te vinden in een aantal wel omschreven hersengebieden, die bij elkaar het default brein worden genoemd. Sommige wetenschappers noemen het zelfs een nieuw orgaan in het brein. Dat zogeheten rustbrein zou onder meer een kritische rol spelen bij het plannen van toekomstige activiteiten, en het verwerken van herinneringen. Daarnaast zijn er vermoedens dat ziektes als Alzheimer, schizofrenie, depressie, ADHD en autisme te maken hebben met een afwijkende bedrading in deze hersengebieden. Een paradigmaverschuiving, aldus Marcus Raichle (Washington State University St Louis), de ontdekker van het rustbrein.
Meditatie wordt steeds populairder, met name de verwesterde variant Mindfulness. Ook in de wetenschap stort zich op Mindfulness, men wil weten of het werkelijk effect heeft op ons brein. Onderzoek van Anne Speckens, hoogleraar psychiatrie aan de Radboud Universiteit Nijmegen, wees uit dat een therapie gebaseerd op Mindfulness een goede behandeling kan zijn voor ernstige depressie. Speckens denkt dat meditatie mogelijk zelfs een alternatief kan zijn voor anti-depressiva.
De Nijmeegse onderzoeker Paul van den Hurk toonde onlangs aan dat mensen met veel meditatie ervaring efficiënter met hun aandacht omgaan. Hij zag dit ook terug in hun hersenactiviteit. Recent onderzoek aan het Amerikaanse Yale university toont aan dat de hersenschors van mediterenden er anders uitziet, op sommige plekken is deze dikker door een toename aan hersenverbindingen. Hierdoor kunnen zij bijvoorbeeld beter hun interne fysiologische staat in de gaten houden.
---------------------------------------//-------------------------------------------
Overigens is er wel degelijk wetenschappelijk onderzoek gedaan naar Tai Chi bij Parkinson!
Hieronder staan de belangrijkste referenties :
M. E. Hackney and G. M. Earhart. Health-related quality of life and alternative forms of exercise in Parkinson disease. Parkinsonism.Relat Disord. 15 (9):644-648, 2009.
M. E. Hackney and G. M. Earhart. Tai Chi improves balance and mobility in people with Parkinson disease. Gait Posture 28:456-460, 2008.
L. A. King and F. B. Horak. Delaying mobility disability in people with Parkinson disease using a sensorimotor agility exercise program. Phys Ther 89:384-393, 2009.
M. S. Lee, P. Lam, and E. Ernst. Effectiveness of tai chi for Parkinson's disease: a critical review. Parkinsonism.Relat Disord. 14 (8):589-594, 2008.
M. Venglar. Case report: Tai Chi and Parkinsonism. Physiother.Res Int. 10 (2):116-121, 2005.
Bron : http://www.gezondheid.be/index.cfm?fuseaction=art&art_id=8543
Bron : http://www.wetenschap24.nl/video/bekijk/het-geheime-leven-van-het-brein.htm
Bron : http://www.hansartistique.nl/Meditation_NL.htm
